One's of life

สุดท้ายแล้วก็ทำอย่างที่คิดเอาไว้

อาจเพราะว่าเบื่ออาจเพราะว่าเซ็งก็ได้มั้ง?

การเป็นพี่ชายหรือพี่สาว คือการที่โชคดีได้เกิดมาก่อนเท่านั้นหรอ

หรือเป็นเพราะว่าเป็นหน้าที่โดนตรงที่จะต้องเกิดมาก่อนเรียนรู้ชีวิตก่อนเพื่อปกป้องน้องชายหรือน้องสาวที่จะตามมาทีหลังบนโลกที่แย่ลงๆใบนี้กันนะ? ถ้าเป็นอย่างนั้น เราได้ทำหน้าที่นั้นแล้วจริงๆหน่ะหรอ?

บนโลกโทรมๆใบนี้ยังมีคนที่ยึดมั่นในคำสัญญาลมๆแล้งๆกันอยู่อีกสักกี่คน ถ้ายังเชื่อมั่นกับมันอยู่แบบนั้น

ยังจะสามารถเดินไปยังเส้นทางของตัวเองได้อีกมั้ย ยังจะสามารถก้าวเดินไปบนหนทางนี้ได้อีกหรือเปล่านะ

หรือจะต้องทอดทิ้งความเชื่อเดิมๆไปเสียก่อนแล้วก้าวเดินต่อไป มันคุ้มแล้วหรอที่ยังเชื่อมั่นอยู่กับสิ่งเหล่านั้น

 เรามองเห็นทุกสิ่งอย่างรอบๆตัวในระบบไวด์สกีนแต่สิ่งที่เราไม่อาจจะมองเห็นคือตัวเราเอง

เราจึงจำเป็นจำใจและจำยอมต้องใช้กระจกสะท้อนภาพเหล่านั้นออกมาให้เราได้เห็น

จวบจนที่เราได้เห็นภาพกลับด้านนั้นเราค้นพบอะไร ภาพที่น่าชม หรือภาพที่น่าสะอิดสะเอียนกัน

แต่เมื่อเราได้เห็นแล้วเราเองนั่นแหล่ะจะค้นพบว่าควรทำอะไรกับตัวเอง

จะทำให้ภาพนั้นน่าดู น่าชมได้อย่างไร จะทำให้ภาพนั้นสวยงามได้อย่างไร

สุดท้ายบนเส้นทางนี้ เกือบทั้งหมดขึ้นอยู่กับเรา ส่วนที่เหลือเป็นส่วนที่ต้องถูกยอมรับโดยโชคชะตา

แต่ตราบใดที่วิถีแห่งโชคชะตาไม่ถูกเปิดออก จงดิ้นรนให้ถึงที่สุด หากมันถูกเปิดขึ้นแล้วนั้น

จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงอะไรได้อีก...